The Grice Club

Welcome

The Grice Club

The club for all those whose members have no (other) club.

Is Grice the greatest philosopher that ever lived?

Search This Blog

Tuesday, June 16, 2020

H. P. Grice, "The absurdity of 'You're not the cream in my coffee, nor the salt in my stew!"

absurdum, adj. ab, mis-, and Sanscr. svan = sonare; cf. susurrus, and σῦριγξ, = a pipe; cf. also absonus, I.out of tune, hence giving a disagreeable sound, harsh, rough. I. Lit.: “vox absona et absurda,” Cic. de Or. 3, 11, 41; so of the croaking of frogs: absurdoque sono fontes et stagna cietis, Poët. ap. Cic. Div. 1, 9, 15.— II. Fig., of persons and things, irrational, incongruous, absurd, silly, senseless, stupid: “ratio inepta atque absurda,” Ter. Ad. 3, 3, 22: “hoc pravum, ineptum, absurdum atque alienum a vitā meā videtur,” id. ib. 5, 8, 21: “carmen cum ceteris rebus absurdum tum vero in illo,” Cic. Mur. 26: “illud quam incredibile, quam absurdum!” id. Sull. 20: “absurda res est caveri,” id. Balb. 37: bene dicere haud absurdum est, is not inglorious, per litotem for, is praiseworthy, glorious, Sall. C. 3 Kritz.—Homo absurdus, a man who is fit or good for nothing: “sin plane abhorrebit et erit absurdus,” Cic. de Or. 2, 20, 85: “absurdus ingenio,” Tac. H. 3, 62; cf.: “sermo comis, nec absurdum ingenium,” id. A. 13, 45.—Comp., Cic. Phil. 8, 41; id. N. D. 1, 16; id. Fin. 2, 13.—Sup., Cic. Att. 7, 13.—Adv.: absurdē . 1. Lit., discordantly: “canere,” Cic. Tusc. 2, 4, 12.— 2. Fig., irrationally, absurdly, Plaut. Ep. 3, 1, 6; Cic. Rep. 2, 15; id. Div. 2, 58, 219 al.—Comp., Cic. Phil. 8, 1, 4.—Sup., Aug. Trin. 4 fin.

No comments:

Post a Comment